بررسی سواری پژو ۴۰۷

بعد از بررسی هایی که در خصوص چگونگی سواری و فرمان پذیری خودروی «پژو ۴۰۷» صورت گرفته است مشخص می گردد که در این باره این خودرو در برابر رقیب های ژاپنی و کره ای اش برتر می باشد .

خودروی « پژو ۴۰۷ » سواری و همچنین هندلینگ خیلی خوب و عالی دارد .

هر راننده ای که پشت فرمان خودروی «پژو ۴۰۷» قرار می گیرد و شروع به رانندگی کردن می کند حتی در سرعت های بالا هم باز احساس کنترل کامل بر خودرو را در خودرو را حس می کند و همچنین این جرات را در خود می یابد که با«پژو ۴۰۷» قادر است مانورهای سنگینی هم بروز دهد  .

سیستم ESP عالی «پژو ۴۰۷» نیز تا حدی منطقی اجازه کارهای خطرناک را به اتومبیل میدهد ولی به محض جدی شدن خطر در چند ثانیه این سیستم با کنترل مجزای ترمزها اتومبیل را به مسیر بازمیگرداند.

ترمزهای ABS اتومبیل دارای سیستم توزیع هوشمند نیروی ترمز و نیروی کمکی اضطراری ترمز نیز هستند. تمامی سیستم ترمز با جدیدترین نسخه کنترلر بوش آلمان مدیریت میشود. خوشبختانه خبرنگاران آزادی کامل در نحوه رانندگی داشتند. همین مسأله باعث شد تا بتوانیم قابلیت های حرکتی اتومبیل را حتی در سرعت ۱۹۰ و ۲۰۰ کیلومتر در ساعت بیازماییم. در طی مسیر شخصأ چند بار به دلیل عدم شناخت جاده کنترل اتومبیل را از دست دادم که سیستم تعلیق عالی و ESP خطاهای من را اصلاح کردند.

البته رانندگان دیگر چندان خوش شانس نبودند زیرا یکی از دوستان در یک مسیر روستایی با بلوک های چیده شده کنار مسیر تصادف کرده و دوست دیگری با سرعت بسیار زیاد وارد دور برگردان شده و در انتهای پیچ با جدول برخورد کرد. در هر دو مورد تصادف بعد از معاینه اتومبیل ها و صحبت با راننده متوجه شدیم که دلیل تصادف فقط سرعت بسیار زیاد و نداشتن شناخت از مسیر بوده است و ۴۰۷ به هیچ عنوان کوتاهی نکرده بود. سواری و فرمان پذیری عالی بی دلیل نیستند زیرا در ۴۰۷ ده ها مورد نوآوری مشاهده میشود. برای مثال به دلیل استفاده فوق العاده زیاد از آلومینیوم در اجزای تعلیق و بدنه، وزن اتومبیل فقط ۱۴۰۰ کیلوگرم است. برای مقایسه خوب است بدانید پژو پارس حدود ۱۳۰۰ کیلوگرم وزن دارد! توزیع وزن به نسبت ۶۲ به ۳۸ روی اکسل جلو و عقب است.

فرمان دارای ضریب متغییر به نسبت سرعت، زاویه فرمان و دمای روغن است. سیستم تعلیق در جلو دارای بازوهای جناقی دوبل، فنرهای لول و ضربگیر های هیدرولیکی بوده و در عقب اتصالات چندگانه با فنرها و ضربگیر های مشابه جلو مشاهده میشود.

موتور و گیربکس:
اساس موتور ۴۰۷ با زانتیا مشترک بوده ولی در مواردی بهیته سازی شده تا آلایندگی آن بسیار کاهش یافته و نحوه ارسال قدرت اندکی بهبود یابد. این موتور چهار سیلندر دارای ۱۹۹۷ سی سی حجم بوده و به صورت عرضی در بدنه جای گرفته است. حداکثر قدرت ۱۴۰ اسب بخار در دور موتور ۶۰۰۰ و حداکثر گشتاور ۲۰۰ نیوتون متر در ۴۰۰۰ دور بر دقیقه به چرخ های جلو میرسند. موتور دارای بلوک آلومینیومی و سر سیلندر آلیاژ سبک با ۱۶ سوپاپ است. گیربکس در مدل دستی دارای ۵ دنده جلو و در مدل اتوماتیک دارای ۴ دنده در جلو است. متأسفانه موتور در مدلهای وارداتی به ایران اندکی ضعیف بوده و انتظار بیشتری از آن میرود. موتورهای ۶ سیلندر قوی تر با اختلاف قیمت اندک در ۴۰۷ هایی که در اروپا فروخته میشوند وجود دارند ولی به هرحال خریدار ایرانی مجبور است نمونه ۴ سیلندر را فقط با قدرت انتخاب بین دنده ای و اتوماتیک انتخاب نماید.
این موتور در آغاز به حرکت ضعیف بوده و با عبور دور موتور از حدود ۴۰۰۰ با کشش کافی مواجه هستیم. این اتفاق در شتاب گیری ناگهانی در دنده ۲ نیز وجود دارد و گویی پدال گاز واکنش چندانی به فشار پای راست نشان نمیدهد. برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت از حالت سکون در بهترین حالت با نمونه ای دنده ای به ۹ ثانیه و در نمونه اتوماتیک به ۱۰٫۵ ثانیه زمان نیاز است. جالب است بدانید زانتیا، مزدا ۳،نیسان ماکسیما،هیوندای آزرا،کیا اپیروس و اکثر اتومبیلهایی که بین ۲۵ تا ۵۲ میلیون تومان قیمت دارند دارای شتاب های بهتر هستند.

در اتوبان ها و جاده ها شتاب گیری فقط با معکوس های ناگهانی قابل انجام است و قدرت مانور راننده به دور موتور ۴۰۰۰ الی ۶۰۰۰ محدود شده است. در نمونه های اتوماتیک خوشبختانه قابلیت تعویض دستی وجود دارد و با گیربکس دنده ای میتوان تعویض های سریع و دقیقی را تجربه کرد.
مصرف سوخت پایین ۴۰۷ که توجیه مدیریت ایران خودرو برای انتخاب مدل ۴ سیلندر است در شهر بین ۱۱ تا ۱۲ لیتر و در اتوبان ۶ تا ۶٫۵ لیتر اندازه گیری شده است. در مجموع میتوان مصرف سوخت را به صورت میانگین در سیکل ترکیبی ۸٫۳ لیتر دانست.
در نهایت باید گفت که تنها نکته قوت موتور ۴۰۷ این است که استاندارد آلایندگی یورو ۴ را اخذ کرده و مصرف ۸٫۳ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر را داراست. نکته ای که مسئولان از آن غافل هستند این است که مصرف سوخت در اتومبیلی که بیش از ۵۰ میلیون تومان قیمت دارد چندان فاکتور تعیین کننده ای نیست و کسی که توانایی پرداخت ۵۰ میلیون تومان را دارد اهمیت چندانی به این که هفته ای ۴۰ لیتر بنزین میزند یا ۶۰ لیتر، نمیدهد! به نظر شما کسی که ۵۱ یا ۵۴ میلیون تومان بابت ۴۰۷ میپردازد به کدام مورد اهمیت بیشتری میدهد. هفته ای ۸ هزار تومان بیشتر بابت بنزین یا قابلیت های دینامیک و لذت رانندگی؟ قطعأ ایران خودرو میتوانست نمونه ۶ سیلندر فول ۴۰۷ را با قیمتی کمتر از ۶۰ میلیون تومان وارد بازار کند و علاوه بر فروش بیشتر، لذت رانندگی بیشتری به طرفداران پژو بدهد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید